Μαθησιακά- Διδακτικά αντικείμενα του Νέου Σχολείου. ΓΕΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ

Μαθησιακά αντικείμενα (Τόμος Α, σελίδα 16)

Α. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

•  Επιλογή, α. χρησιμότητα σε πλαίσια καθημερινής ζωής: έμφαση στην απόκτηση γενικών ικανοτήτων και β. μορφωτική τους αξία: έμφαση στα ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες των μαθητών.
• Διασύνδεση μαθησιακών αντικειμένων

Β. ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Διαφοροποιημένη διδασκαλία. 
Επιμέρους έμφαση: 
 -κίνητρα για ενεργοποίηση της συμμετοχής,

-κλίμα αναγνώρισης και αποδοχής,

-επικοινωνία και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις,

-αξιοποίηση των προηγούμενων γνώσεων και εμπειριών των μαθητών/ υποστήριξη για επιστημονικού και μορφωτικού χαρακτήρα κατακτήσεις,

-ελκυστικά περιβάλλοντα μάθησης/ σύνδεση με περιβάλλοντα ζωής.

-πλούσιες εμπειρίες μάθησης

-συμμετοχή των μαθητών στη διαχείριση της μάθησης τους.

Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

•  Ο εκπαιδευτικός αξιολογεί το ΠΣ, ενώ αυτοαξιολογείται (παιδαγωγικές πρακτικές) και αξιολογεί τους μαθητές του (διαδικασία μάθησης, αποτέλεσμα μάθησης)
• Οι μαθητές αξιολογούν τις συνθήκες και τα μέσα για μάθηση, αυτοαξιολογούνται (στρατηγικές μάθησης, επίδοση), αλληλοαξιολογούνται (peer evaluation) και αξιολογούν τον εκπαιδευτικό.

Δ. ΣΧΟΛΕΙΟ ΩΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Έμφαση στις σχέσεις, αυτογνωσία, υπευθυνότητα, συλλογική συνείδηση

Ε. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ

Μάθηση εκτός σχολικής τάξης

ΣΤ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

Δημιουργός της ύλης και του διδακτικού σχεδίου σε συνεργασία με τους μαθητές ως «δημιουργούς της γνώσης»