Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης ΠΕ 06, Μοσχάτο, Ομάδα Α
Τρίτη 23 Αυγούστου 2011
Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011
Νέο Σχολείο, Αναβάθμιση Διδακτικών Μεθόδων
Νέο Σχολείο, Αναβάθμιση Διδακτικών Μεθόδων
(Τόμος Α, σελίδα 7)
Παιδαγωγικές τεχνικές που ενισχύουν
· Ευέλικτο μαθησιακό περιβάλλον
· Βιωματική μάθηση
· Ενεργητικότερη συμμετοχή των μαθητών/τριών
· Αξιοποίηση Τ.Π.Ε.
· Εξατομίκευση της διδασκαλίας
Προτεινόμενες διδακτικές προσεγγίσεις
- Διαθεματική προσέγγιση
- Σχέδια εργασίας
- Διδασκαλία σε ομάδες
- Διαφοροποιημένη παιδαγωγική
- Ενσωμάτωση Τ.Π.Ε.
Προτεινόμενες τεχνικές διδασκαλίας (ΤΟΜΟΣ Α, σελίδες 36-39)
- Καταιγισμός ιδεών
- Εννοιολογικός χάρτης
- Δραματοποίηση / Θεατρικό παιχνίδι
- Εικόνες
- Προσομοίωση
- Παιχνίδι ρόλων
- Συνέντευξη ερωτηματολόγιο
- Μελέτη περίπτωσης
- Νέες Τεχνολογίες
Μαθησιακά- Διδακτικά αντικείμενα του Νέου Σχολείου. ΓΕΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
Μαθησιακά αντικείμενα (Τόμος Α, σελίδα 16)
Α. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
- Επιλογή, α. χρησιμότητα σε πλαίσια καθημερινής ζωής: έμφαση στην απόκτηση γενικών ικανοτήτων και β. μορφωτική τους αξία: έμφαση στα ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες των μαθητών.
- Διασύνδεση μαθησιακών αντικειμένων
Β. ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ
Διαφοροποιημένη διδασκαλία. Επιμέρους έμφαση:
-κίνητρα για ενεργοποίηση της συμμετοχής,
-κλίμα αναγνώρισης και αποδοχής,
-επικοινωνία και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις,
-αξιοποίηση των προηγούμενων γνώσεων και εμπειριών των μαθητών/ υποστήριξη για επιστημονικού και μορφωτικού χαρακτήρα κατακτήσεις,
-ελκυστικά περιβάλλοντα μάθησης/ σύνδεση με περιβάλλοντα ζωής.
-πλούσιες εμπειρίες μάθησης
-συμμετοχή των μαθητών στη διαχείριση της μάθησης τους.
Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
- Ο εκπαιδευτικός αξιολογεί το ΠΣ, ενώ αυτοαξιολογείται (παιδαγωγικές πρακτικές) και αξιολογεί τους μαθητές του (διαδικασία μάθησης, αποτέλεσμα μάθησης)
- Οι μαθητές αξιολογούν τις συνθήκες και τα μέσα για μάθηση, αυτοαξιολογούνται (στρατηγικές μάθησης, επίδοση), αλληλοαξιολογούνται (peer evaluation) και αξιολογούν τον εκπαιδευτικό.
Δ. ΣΧΟΛΕΙΟ ΩΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Έμφαση στις σχέσεις, αυτογνωσία, υπευθυνότητα, συλλογική συνείδηση
Ε. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ
Μάθηση εκτός σχολικής τάξης
ΣΤ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ
Δημιουργός της ύλης και του διδακτικού σχεδίου σε συνεργασία με τους μαθητές ως «δημιουργούς της γνώσης»
Αρχές και φιλοσοφία του Νέου Σχολείου
Βασικές αρχές και φιλοσοφία του Νέου Σχολείου
(Τόμος Α, σελίδα 14)
- Προώθηση της διαφοροποίησης στη διδασκαλία-µάθηση και αξιολόγηση.
- Ενίσχυση της καινοτοµίας και δηµιουργικότητας σε όλα τα επίπεδα της ανάπτυξής του.
- Εγκάρσια διάχυση των ιδεών της αειφορίας και της προστασίας του περιβάλλοντος.
- Προώθηση της ψηφιακής επικοινωνίας σε ισορροπία µε τις κλασικές µορφές «προφορικότητας» και «εγγραµµατοσύνης».
Επιπλέον (Τόμος Α, σελίδα 13),
- Εστίαση σε μορφωτικούς στόχους/ικανότητες, που διατρέχουν όλα τα διδακτικά/μαθησιακά πεδία.
- Διασύνδεση και επικοινωνία των διδακτικών/μαθησιακών αντικειμένων
- Ανάπτυξη δραστηριοτήτων για τη «Σχολική και Κοινωνική Ζωή»
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
Σημαντικοί άξονες του Μείζονος Προγράμματος Επιμόρφωσης
Σημαντικοί Άξονες του Μείζονος Προγράμματος Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών
1. Δάσκαλος ως Δημιουργός: «δημιουργός» της ύλης και του διδακτικού του σχεδίου
i. αξιοποιώντας βασικό κορμό προτύπων και όχι απλά εφαρμόζοντας τα έτοιμα σχέδια άλλων, που έγιναν αλλού, άλλοτε, για άλλους,
ii. έτσι ώστε η εκπαιδευτική διαδικασία να προσαρμόζεται στην ιδιαιτερότητα του πληθυσμού
iii. κινητοποίηση, όρεξη για δημιουργία.
iv. ο Δάσκαλος πρότυπο για τους μαθητές ως «δημιουργούς της γνώσης»
2. Ευρεία επιλογή εκπαιδευτικών μεθόδων: νέες εκπαιδευτικές μεθόδους π.χ.: παιγνίδια ρόλων, καταιγισμός ιδεών, εικόνες, εννοιολογικός χάρτης, Τ.Π.Ε., ομαδική διδασκαλία, το ομαδικό έργο (project).
3. Ενσωμάτωση εγκάρσιων δράσεων: Τ.Π.Ε., Πολιτισμός και Τέχνες, Περιβάλλον, Σωματική και Ψυχική Υγεία
4. Αξιοποίηση της σχέσης και της ομάδας: καλλιέργεια ασφαλούς συγκινησιακού κλίματος και ομαδικού συνεργατικού πνεύματος. Πρώτα η σχέση.
5. Καλλιέργεια ολιστικής προσέγγισης: Διευρύνοντας το αντιληπτικό πεδίο,
i. μέσα στο χρόνο,
ii. μέσα από τη διαθεματική προσέγγιση
iii. μέσα από την πολυεπίπεδη θεώρηση (άτομο, ομάδα, ευρύτερη κοινωνία)
6. Αξιοποίηση της μικρής ομάδας ως κορμό: άτομο, μικρή ομάδας και ολομέλεια. Αίσθηση του «ανήκειν» σε ένα μεγαλύτερο κοινωνικό σύνολο.
7. Αξιοποίηση του διαφορετικού: Να αξιοποιεί ο Δάσκαλος τη διαφορετικότητα / ιδιαιτερότητα ώστε «όλες οι φωνές» να ακούγονται και ο καθένας να βιώνει την μοναδική του αξία και χρησιμότητα. Αυτή είναι βασική αρχή για τη δημιουργία καλού συγκινησιακού κλίματος.
8. Ανοικτότητα προς την κοινωνία και τους καιρούς
Οι παραπάνω άξονες σηματοδοτούν κεντρικούς στόχους και συνάμα βασικά στοιχεία της εκπαιδευτικής διαδικασίας για τα παιδιά προκειμένου να τα ετοιμάζουμε καλύτερα για τις ανάγκες της νέας εποχής.
Για το πλήρες κείμενο πατήστε εδώ
Μίνα Πολέμη-Τοδούλου, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Μ.Π.Ε., Συντονίστρια της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων των Σχέσεων
Βασικά στοιχεία για τη διαμόρφωση ομάδας και καλού συγκινησιακού κλίματος
Φροντίζουμε αρχικά τη διαμόρφωση της ομάδας και του καλού συγκινησιακού κλίματος
1. Σύνδεση: Δίνουμε χρόνο ως Δάσκαλοι παρέχοντας την ευκαιρία και στα μέλη να συνδέσουμε: εμάς με ομάδα, πλαίσιο και στόχο, πριν με τώρα, αλλού με εδώ, μέσα (τάξη) με έξω(πλαίσιο/ κοινωνία)…το νόημα που εμείς βρίσκουμε σε αυτό το έργο…
2. Προσωπική θέση: Ζητούμε από τα πρόσωπα να διαμορφώσουν προσωπική θέση ή κάποια επιλογή σχετική με το θέμα/ στόχο.
3. Συνδέουμε τους λιγότερο συνδεδεμένους …. (πχ άγνωστοι… ή αυτοί που μόλις λίγο πριν βίωσαν έναν ρόλο διαφορετικό, οι Α1 με Α2 ….κάποιος που έλειπε … τον λίγο με τον περισσότερο έμπειρο… η ομάδα λειτουργεί στο επίπεδο του πιο αδύναμου κρίκου κλπ )
4. Φτιάχνουμε πλαίσιο βοηθητικό: μέσα από οδηγίες ή δομή … (πχ οδηγηθείτε από το συναίσθημα εκεί που θέλετε να συνεργαστείτε, καθίστε απέναντι … γνωριστείτε ως …άνθρωποι… έξω από το ‘ρόλο’…)
5. Δίνουμε χρόνο να μοιραστούν κάτι θετικό που θα βοηθήσει να χτίσουν την σχέση σε ένα πρώτο επίπεδο με «υλικά» από θετική εμπειρία.. δεν βασίζουμε αρχικά τη σχέση σε δυσκολία.
6. Δίνουμε χρόνο να βάλουν κοντά τις εμπειρίες τους, που μοιάζουν ή διαφέρουν (ιδιαίτερα αν οι αρχικές δυάδες είναι φτιαγμένες με κριτήριο τον διαφορετικό…).
7. και να το παρουσιάσουν στο αμέσως υψηλότερο επίπεδο από την δυάδα, την τετράδα…(πρώτο επίπεδο κοινού έργου και διεύρυνσης… αναζήτηση δυάδας αγνώστων… )
8. Δίνοντας λίγο χρόνο στην τετράδα να διαμορφωθεί σε επίπεδο σχέσης ( κλείστε τον κύκλο….γνωριστείτε ανθρώπινα …με κάτι που θεωρείτε κατάλληλο να μοιραστείτε σε αυτό το πλαίσιο…)
9. Αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα το βαθμό επικοινωνίας που κατάφερε η δυάδα …. (πχ μιλά ο ένας για τον άλλον).
10. και στη συνέχεια να περάσει σε κάποιο συγκεκριμένο έργο η 4άδα – διότι το «έργο φτιάχνει την ομάδα» σχετικό με το θέμα/στόχο, που να είναι εφικτό στο διαθέσιμο χρόνο.
11. και συζητώντας να αναδείξουν σε ένα άλλο επίπεδο μια σύνθεση ή διευρυμένη κατανόηση που εμπεριέχει τη διαφορά χωρίς να τη καταργεί (όλες οι φωνές να ακούγονται….)
12. Η παρουσίαση του έργου στην ολομέλεια αναδεικνύει την χρησιμότητα-συμβολή της μικρής ομάδας στην μεγάλη (το σύστημα λειτουργεί στο άμεσο περιβάλλον) συγκροτώντας ακόμα περισσότερο την ταυτότητα της ομάδας.
13. Καλλιεργούμε το συνδέεσθαι σε ένα ανώτερο επίπεδο –αυτό της ολομέλειας -διαμορφώνοντας τον ευρύτερο καμβά για αντοχή μεγαλύτερης πολυπλοκότητας.
14. Υπογραμμίζουμε τη συμβολή κάθε ομάδας αναδεικνύοντας συνδέσεις, και αφουγκραζόμενοι το κεντρικό θέμα που αναδύεται.
15. και επιλέγουμε να εστιάσουμε μέσα σε αυτό, σε ό,τι νοιώθουμε ότι συνδέεται καλύτερα με το σκοπό της συγκεκριμένης ομάδας…. στη συγκεκριμένη φάση, στο εδώ και τώρα..
Μίνα Πολέμη-Τοδούλου, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Μ.Π.Ε., Συντονίστρια της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων των Σχέσεων
1. Σύνδεση: Δίνουμε χρόνο ως Δάσκαλοι παρέχοντας την ευκαιρία και στα μέλη να συνδέσουμε: εμάς με ομάδα, πλαίσιο και στόχο, πριν με τώρα, αλλού με εδώ, μέσα (τάξη) με έξω(πλαίσιο/ κοινωνία)…το νόημα που εμείς βρίσκουμε σε αυτό το έργο…
2. Προσωπική θέση: Ζητούμε από τα πρόσωπα να διαμορφώσουν προσωπική θέση ή κάποια επιλογή σχετική με το θέμα/ στόχο.
3. Συνδέουμε τους λιγότερο συνδεδεμένους …. (πχ άγνωστοι… ή αυτοί που μόλις λίγο πριν βίωσαν έναν ρόλο διαφορετικό, οι Α1 με Α2 ….κάποιος που έλειπε … τον λίγο με τον περισσότερο έμπειρο… η ομάδα λειτουργεί στο επίπεδο του πιο αδύναμου κρίκου κλπ )
4. Φτιάχνουμε πλαίσιο βοηθητικό: μέσα από οδηγίες ή δομή … (πχ οδηγηθείτε από το συναίσθημα εκεί που θέλετε να συνεργαστείτε, καθίστε απέναντι … γνωριστείτε ως …άνθρωποι… έξω από το ‘ρόλο’…)
5. Δίνουμε χρόνο να μοιραστούν κάτι θετικό που θα βοηθήσει να χτίσουν την σχέση σε ένα πρώτο επίπεδο με «υλικά» από θετική εμπειρία.. δεν βασίζουμε αρχικά τη σχέση σε δυσκολία.
6. Δίνουμε χρόνο να βάλουν κοντά τις εμπειρίες τους, που μοιάζουν ή διαφέρουν (ιδιαίτερα αν οι αρχικές δυάδες είναι φτιαγμένες με κριτήριο τον διαφορετικό…).
7. και να το παρουσιάσουν στο αμέσως υψηλότερο επίπεδο από την δυάδα, την τετράδα…(πρώτο επίπεδο κοινού έργου και διεύρυνσης… αναζήτηση δυάδας αγνώστων… )
8. Δίνοντας λίγο χρόνο στην τετράδα να διαμορφωθεί σε επίπεδο σχέσης ( κλείστε τον κύκλο….γνωριστείτε ανθρώπινα …με κάτι που θεωρείτε κατάλληλο να μοιραστείτε σε αυτό το πλαίσιο…)
9. Αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα το βαθμό επικοινωνίας που κατάφερε η δυάδα …. (πχ μιλά ο ένας για τον άλλον).
10. και στη συνέχεια να περάσει σε κάποιο συγκεκριμένο έργο η 4άδα – διότι το «έργο φτιάχνει την ομάδα» σχετικό με το θέμα/στόχο, που να είναι εφικτό στο διαθέσιμο χρόνο.
11. και συζητώντας να αναδείξουν σε ένα άλλο επίπεδο μια σύνθεση ή διευρυμένη κατανόηση που εμπεριέχει τη διαφορά χωρίς να τη καταργεί (όλες οι φωνές να ακούγονται….)
12. Η παρουσίαση του έργου στην ολομέλεια αναδεικνύει την χρησιμότητα-συμβολή της μικρής ομάδας στην μεγάλη (το σύστημα λειτουργεί στο άμεσο περιβάλλον) συγκροτώντας ακόμα περισσότερο την ταυτότητα της ομάδας.
13. Καλλιεργούμε το συνδέεσθαι σε ένα ανώτερο επίπεδο –αυτό της ολομέλειας -διαμορφώνοντας τον ευρύτερο καμβά για αντοχή μεγαλύτερης πολυπλοκότητας.
14. Υπογραμμίζουμε τη συμβολή κάθε ομάδας αναδεικνύοντας συνδέσεις, και αφουγκραζόμενοι το κεντρικό θέμα που αναδύεται.
15. και επιλέγουμε να εστιάσουμε μέσα σε αυτό, σε ό,τι νοιώθουμε ότι συνδέεται καλύτερα με το σκοπό της συγκεκριμένης ομάδας…. στη συγκεκριμένη φάση, στο εδώ και τώρα..
Μίνα Πολέμη-Τοδούλου, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Μ.Π.Ε., Συντονίστρια της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων των Σχέσεων
Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011
Αναδημοσίευση από Τσαμπίκα Καράκιζα
Το κείμενο που ακολουθεί το δανείστηκα από έναν αγαπημένο συνάδελφο και φίλο, που κλήθηκε πριν λίγες μέρες να εκφωνήσει μια ομιλία στην τελετή αποφοίτησης του Λυκείου στο οποίο φοιτούσε η κόρη του. Διαβάζοντάς το, συνειδητοποίησα ότι στην εποχή του γκρίζου, της αβεβαιότητας και της ανατροπής του οικείου, οι προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων εξακολουθούν να εξελίσσονται, κύκλοι ανοίγουν και κλείνουν, τα παιδιά συνεχίζουν να μεγαλώνουν και ν’ απλώνουν αμήχανα το βήμα σ’ έναν κόσμο απρόβλεπτο κι εχθρικό. Εμείς νοιώθω πως οφείλουμε να τα “ξεπροβοδίζουμε” όπως ακριβώς ο συγγραφέας της ομιλίας: με τη γλώσσα της αλήθειας, με ματιά κοφτερή που δε χαρίζεται, με λόγο λιτό και συναίσθημα βαθύ, χωρίς μελό, με ύφος που διεκδικεί τη φρεσκάδα της εφηβείας. Καλύπτουμε ίσως έτσι και δικές μας ανάγκες, να ξαναγίνουμε ή να παραμείνουμε παιδιά, να ξαναδούμε πίσω και μέσα μας, να ισορροπήσουμε απέναντι στα πραγματικά ερωτήματα – για όλους. Σας το παραθέτω χωρίς υπογραφή, σύμφωνα με την επιθυμία του συγγραφέα:
Στη Γλυκερία….
Αγαπητοί μαθητές που σήμερα αποφοιτάτε,
Λόγω της φύσης της δουλειάς μου έκανα αρκετές ομιλίες, σε διαφορετικά και ετερόκλητα ακροατήρια. Ωστόσο, η σημερινή ομιλία με δυσκόλεψε πιο πολύ απ’ όλες…..
Αρχικά, σκέφτηκα να σας μιλήσω για τα όμορφα χρόνια που περάσατε…. – ξέρω όμως ότι περάσατε ατέλειωτες ώρες μελέτης στο σχολείο, στο σπίτι και στα φροντιστήρια, έχοντας τις προσωπικές σας αγωνίες, κουβαλώντας και το βάρος των προσδοκιών που σας φορτώσαμε όλοι μας… είμαι σίγουρος ότι στη μνήμη σας τώρα δεν φαντάζουν καθόλου όμορφα!
Μετά σκέφτηκα να αναφερθώ στις «ένδοξες μέρες που θα έρθουν», αλλά δεν μπόρεσα να σκεφτώ θετικά ούτε βρήκα κάποιο χειροπιαστό στοιχείο για να ‘κλειδώσετε’ την πορεία της πυξίδας σας προς τη δόξα!
Μετά σκέφτηκα να αναφερθώ στο πρόσφατο τσουνάμι των πανελλαδικών, για την αγωνία που διάβαζα στα μάτια σας περιμένοντας τη Δευτέρα της ανακοίνωσης των βαθμολογιών σας, και να σας πω ότι «τίποτε δεν χάθηκε», ότι «κανένα τραίνο δεν έφυγε», για το ρητό που γράφει στην έξοδο κάθε σταδίου και που λέει ότι «σημασία δεν έχει η νίκη, αλλά η συμμετοχή»! Κι αυτό όμως μου φάνηκε ψεύτικο, γιατί ξέρω τη γεύση της αποτυχίας, σ’ αυτό που με τόσο προσπάθεια κυνηγήσατε και ίσως δεν εκπληρωθεί – κανένας μας δεν έχει εκπαιδευτεί στη διαχείριση της «ήττας», παρά το ότι αυτή είναι σχεδόν ο κανόνας στη ζωή όλων μας!
Μετά σκέφτηκα να σας μιλήσω για τα δικά μου χρόνια, για το διθέσιο δημοτικό που τελείωσα, για τα κούτσουρα που κουβαλούσαμε το χειμώνα για την ξυλόσομπα, για τις δύο συγκοινωνίες που έπαιρνα καθημερινά για να πάω στο γυμνάσιο, και για το πόσο τυχεροί είστε που μεγαλώνετε σήμερα, με τόσες ανέσεις, ωραία σχολεία…. Ωστόσο, μέσα μου δεν πιστεύω ειλικρινά ότι είστε πιο τυχεροί ή πιο προνομιούχοι από μένα… νοσταλγώ και θλίβομαι κάθε φορά που πηγαίνω στο χωριό μου και βλέπω το σχολείο να ερημώνει, εδώ και χρόνια κλειστό από την έλλειψη μαθητών…….
Τέλος, σκέφτηκα να κάνω να κάνω μια πιο «πιασάρικη» ομιλία και να συνδεθούμε μέσω skype με μερικούς συναδέλφους και πρώην μαθητές μου, που η Ελλάδα δεν μπόρεσε να τους κρατήσει και μεγαλουργούν σε διάφορες θέσεις στο εξωτερικό (ναι, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι!) και να σας πουν για τον τρόπο που εργάστηκαν και τις συνθήκες που συνάντησαν ώστε να γίνουν σήμερα αυτοί που είναι … σκέφτηκα όμως ότι κάτι τέτοιο θα ήταν σαν να σας έδειχνα την έξοδο…αν και η Ελλάδα αρκετές φορές μέχρι σήμερα έδειξε έμπρακτα ότι «τρώει τα παιδιά της».
Πώς να ‘μιλήσεις’ και τι να πεις σε κάποιους που είναι έτοιμοι για τη μεγάλη απογείωση, που περιμένουν να φύγουν από δω παίρνοντας μαζί τους το πολυπόθητο απολυτήριο και ίσως το εισιτήριο για το πανεπιστήμιο;! Ξέρω ότι για τα «τιμώμενα πρόσωπα», δηλαδή όλους εσάς που τώρα αποφοιτάτε, είμαι ένας «μεγάλος», «βολεμένος», που «δεν ξέρει τι αντιμετωπίζετε», που «μιλάει πολύ περισσότερο απ’ ότι αναλογεί στις πράξεις του»…. ξέρω ότι απλά περιμένετε να τελειώσω να πάτε για κανένα καφέ και να πείτε τα δικά σας….
Γι’ αυτό, αποφάσισα να απευθυνθώ κυρίως στην κόρη μου που βρίσκεται κάπου ανάμεσά σας…… θα το κάνω αυτό γιατί φαντάζομαι ότι θα είναι η μοναδική φορά που τα τελευταία πέντε χρόνια θα με ακούσει χωρίς να με διακόψει! Ωστόσο, είμαι σίγουρος ότι πολλοί από τους παραβρισκόμενους γονείς θα ήθελαν να εκφράσουν ανάλογες σκέψεις στα βλαστάρια τους….
Αρχικά, είμαι ευτυχισμένος που σ’ έχω κόρη! Είσαι για μένα το «personal best», η δεύτερη ευκαιρία μου (ξέρω ότι είναι πολύ εγωιστικό, αλλά έτσι σε βλέπω!) να συνεχίσεις, να διορθώσεις ή να επανορθώσεις αυτά που έκανα κι αυτά που δεν έκανα! Ότι έκανα κι ότι θα κάνω, θα είναι με άδολη αγάπη για σένα, άσχετα αν δεν συμφωνούμε πάντα…..
Ωστόσο, στα 18 χρόνια που έκλεισες προχθές (αποκτώντας το δικαίωμα να ψηφίζεις, να έχεις τραπεζικό λογαριασμό και διαβατήριο, να έχεις προσωπικά δεδομένα, να μην έχεις κηδεμόνα, να οδηγείς, να μένεις στο δικό σου σπίτι, να έχεις ΑΦΜ κά), πέρασες τα 13 από αυτά σε κάποιο σχολείο….συνεπώς αυτό που είσαι σήμερα είναι αποτέλεσμα κυρίως του έργου που έχουμε κάνει επάνω σου εγώ και η μαμά και όλοι οι δάσκαλοί σου!
Αφού λοιπόν σ’ αυτά τα χρόνια έμαθες τόσα χρήσιμα πράγματα όπως για παράδειγμα πόσες καρδιές έχει το χταπόδι και πώς αναπαράγεται η αμοιβάδα, αφού προσέγγισες κριτικά την ιστορία και μελέτησες βαθυστόχαστα τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα (όλα αυτά πάντα υπό την καθοδήγηση του Υπουργείου, τη συναίνεση του σχολείου και τη δική μου ουδετερότητα), θα πρέπει ΣΗΜΕΡΑ να είσαι σε θέση να απαντήσεις στο ερώτημα:
«Τι πρέπει να κάνω για να επιβιώσω;», σε μια μικρή παράγραφο, στα ελληνικά, στα αρχαία ελληνικά, στα αγγλικά, στα λατινικά ή στα γερμανικά που ήδη διδάχθηκες, χρησιμοποιώντας γνώσεις από όποιο μάθημα θέλεις, ή ακόμη καλύτερα αξιοποιώντας τις δεξιότητες που εμείς και οι δάσκαλοί σου, σου αναπτύξαμε! Θέλω επίσης να κλείσεις τα μάτια σου και να σκεφτείς πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου στο επόμενα 18 χρόνια και να σκεφτείς ΤΙ πρέπει να κάνεις για να κατακτήσεις αυτό το στόχο….!
Τώρα όμως σκέψου τι πρέπει επίσης να κάνεις ώστε να μην γίνεις μέρος από τις αμείλικτες στατιστικές που λένε για σένα ότι στα 35 σου είναι πολύ πιθανόν να είσαι κατά:
20% εθισμένη σε κάτι
95% οικονομικά στο όριο της φτώχιας, όχι γιατί δε θα δουλεύεις, αλλά γιατί θα πρέπει να αποπληρώνεις «τα χρέη της πατρίδας»,
5% πλούσια γιατί θα είσαι αδίστακτη με τους ανθρώπους και τους θεσμούς
100% απογοητευμένη ερωτικά γιατί σύντομα θα ανακαλύψεις ότι και ο έρωτας αποτελεί μια μορφή δοσοληψίας,
40%-60% διαζευγμένη, με ή χωρίς παιδί, γιατί δεν σου μάθαμε ότι πρέπει να δίνεις χωρίς να ζητάς,
…ρατσίστρια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με κάποιο πτυχίο αλλά κοινωνικά αμόρφωτη, αδιάφορη για τους γύρω σου και για το περιβάλλον, χωρίς κριτήρια και δική σου γνώμη.
Αν γίνεις μέρος της παραπάνω στατιστικής δεν είναι προσωπική σου αποτυχία, ούτε θα φταις εσύ… μαζί με σένα θα έχουμε αποτύχει εμείς σαν γονείς σου και οι δάσκαλοί σου που δεν σε θωρακίσαμε για τον πραγματικό κόσμο! Η εποχή δεν βοηθά να ακολουθήσεις ή να σηκώσεις σημαίες! Οι δικές μου, μία-μία στην πορεία των χρόνων έχασαν την λάμψη τους… Ο σεβάσμιος σήμερα κύριος «Είμαι 18άρης, σας γαμώ τα λύκεια» είπε πριν λίγες μέρες ότι «πρέπει να μεταφέρουμε τους αναξιοπαθούντες του περιθωριακού κέντρου της Αθήνας, στα διάφορα ερημόνησα», και η κυρία που με είχε πείσει ότι μπορώ να σταματήσω ένα άρμα με τα χέρια μου όταν ήμουν 13 χρονών στο «εδώ πολυτεχνείο», μας έθεσε το δίλλημα από τις Βρυξέλες «ή μνημόνιο ή χρεοκοπία».
Εσύ μεγάλωσες στις εικόνες του πλαστικού lifestyle, στη λογική ότι το ειδικό βάρος του ανθρώπου είναι ανάλογο του αυτοκινήτου που οδηγεί, άκουσες από τα χείλη επίσημων στελεχών ότι «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό!» και σχεδόν νιώθεις την ίδια ενοχή που μου φορτώνεται ότι «μαζί τα φάγαμε»! Μεγάλωσες με εικόνες της τηλεόρασης που έδωσε άπειρο χρόνο στο βλακώδες, σε αξύριστους εύσωμους που τραυλίζουν ελληνικά, συνοδεύονται από σωματοφύλακες και είναι πρόεδροι ομάδων, μεγάλωσες σ’ ένα σύστημα που ανήγαγε την κλοπή σε αρετή, αρκεί να μη σε τσακώσουν! Ζεις το σήμερα βλέποντας τους Αιγύπτιους να βγαίνουν στις πλατείες ζητώντας με το αίμα τους τη δημοκρατία, και τους Έλληνες να «βαφτίζονται» «αγανακτισμένοι» και να προσπαθούν να σφραγίσουν τη Βουλή. Ζεις μια καθημερινότητα όπου τα πάντα φαίνεται ότι έχουν μια τιμή, ακόμα κι η πατρίδα και η ιστορία μας.
Δεν ξέρω πόσο αισιόδοξος μπορώ να είμαι για αυτό τον κόσμο που καλείσαι να ζήσεις και να αντιμετωπίσεις! Μετά από την πρώτη κρυάδα που θα πάρεις «σε πραγματικές συνθήκες», το παραπάνω ερώτημα που σου έθεσα και θα πρέπει να απαντήσεις, θα γίνει πιο σύνθετο για σένα, και για τον καθένα σ’ αυτή την αίθουσα:
“Τι πρέπει να κάνω για να ζήσω με νόημα και να επιβιώσω με αξιοπρέπεια;”
Αν καταφέρεις να δώσεις νόημα στη ζωή σου και να τη ζήσεις με αξιοπρέπεια θα είναι η απόλυτη επιτυχία, άσχετα με το τι θα κάνεις. Σήμερα κάποιοι μιλάνε για re-start! Εγώ πιστεύω βαθιά ότι χρειαζόμαστε ένα format! Εσύ είσαι μία από αυτούς που θα ήθελα να πιέσουν το κουμπί!
Περιμένω από σένα να αντισταθείς και να έρθεις σε ρίξη με ότι σε πιέζει, σε μειώνει και σε απαξιώνει! Εγώ και η μαμά θα είμαστε δίπλα σου με μια μεγάλη αγκαλιά για να μαζεύεις δυνάμεις ……… το ίδιο θα είναι και οι δάσκαλοί σου, που τόσο συχνά τον τελευταίο καιρό μου έλεγες ότι σου στάθηκαν και σε ενέπνευσαν!
Το κείμενο που ακολουθεί το δανείστηκα από έναν αγαπημένο συνάδελφο και φίλο, που κλήθηκε πριν λίγες μέρες να εκφωνήσει μια ομιλία στην τελετή αποφοίτησης του Λυκείου στο οποίο φοιτούσε η κόρη του. Διαβάζοντάς το, συνειδητοποίησα ότι στην εποχή του γκρίζου, της αβεβαιότητας και της ανατροπής του οικείου, οι προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων εξακολουθούν να εξελίσσονται, κύκλοι ανοίγουν και κλείνουν, τα παιδιά συνεχίζουν να μεγαλώνουν και ν’ απλώνουν αμήχανα το βήμα σ’ έναν κόσμο απρόβλεπτο κι εχθρικό. Εμείς νοιώθω πως οφείλουμε να τα “ξεπροβοδίζουμε” όπως ακριβώς ο συγγραφέας της ομιλίας: με τη γλώσσα της αλήθειας, με ματιά κοφτερή που δε χαρίζεται, με λόγο λιτό και συναίσθημα βαθύ, χωρίς μελό, με ύφος που διεκδικεί τη φρεσκάδα της εφηβείας. Καλύπτουμε ίσως έτσι και δικές μας ανάγκες, να ξαναγίνουμε ή να παραμείνουμε παιδιά, να ξαναδούμε πίσω και μέσα μας, να ισορροπήσουμε απέναντι στα πραγματικά ερωτήματα – για όλους. Σας το παραθέτω χωρίς υπογραφή, σύμφωνα με την επιθυμία του συγγραφέα:
Στη Γλυκερία….
Αγαπητοί μαθητές που σήμερα αποφοιτάτε,
Λόγω της φύσης της δουλειάς μου έκανα αρκετές ομιλίες, σε διαφορετικά και ετερόκλητα ακροατήρια. Ωστόσο, η σημερινή ομιλία με δυσκόλεψε πιο πολύ απ’ όλες…..
Αρχικά, σκέφτηκα να σας μιλήσω για τα όμορφα χρόνια που περάσατε…. – ξέρω όμως ότι περάσατε ατέλειωτες ώρες μελέτης στο σχολείο, στο σπίτι και στα φροντιστήρια, έχοντας τις προσωπικές σας αγωνίες, κουβαλώντας και το βάρος των προσδοκιών που σας φορτώσαμε όλοι μας… είμαι σίγουρος ότι στη μνήμη σας τώρα δεν φαντάζουν καθόλου όμορφα!
Μετά σκέφτηκα να αναφερθώ στις «ένδοξες μέρες που θα έρθουν», αλλά δεν μπόρεσα να σκεφτώ θετικά ούτε βρήκα κάποιο χειροπιαστό στοιχείο για να ‘κλειδώσετε’ την πορεία της πυξίδας σας προς τη δόξα!
Μετά σκέφτηκα να αναφερθώ στο πρόσφατο τσουνάμι των πανελλαδικών, για την αγωνία που διάβαζα στα μάτια σας περιμένοντας τη Δευτέρα της ανακοίνωσης των βαθμολογιών σας, και να σας πω ότι «τίποτε δεν χάθηκε», ότι «κανένα τραίνο δεν έφυγε», για το ρητό που γράφει στην έξοδο κάθε σταδίου και που λέει ότι «σημασία δεν έχει η νίκη, αλλά η συμμετοχή»! Κι αυτό όμως μου φάνηκε ψεύτικο, γιατί ξέρω τη γεύση της αποτυχίας, σ’ αυτό που με τόσο προσπάθεια κυνηγήσατε και ίσως δεν εκπληρωθεί – κανένας μας δεν έχει εκπαιδευτεί στη διαχείριση της «ήττας», παρά το ότι αυτή είναι σχεδόν ο κανόνας στη ζωή όλων μας!
Μετά σκέφτηκα να σας μιλήσω για τα δικά μου χρόνια, για το διθέσιο δημοτικό που τελείωσα, για τα κούτσουρα που κουβαλούσαμε το χειμώνα για την ξυλόσομπα, για τις δύο συγκοινωνίες που έπαιρνα καθημερινά για να πάω στο γυμνάσιο, και για το πόσο τυχεροί είστε που μεγαλώνετε σήμερα, με τόσες ανέσεις, ωραία σχολεία…. Ωστόσο, μέσα μου δεν πιστεύω ειλικρινά ότι είστε πιο τυχεροί ή πιο προνομιούχοι από μένα… νοσταλγώ και θλίβομαι κάθε φορά που πηγαίνω στο χωριό μου και βλέπω το σχολείο να ερημώνει, εδώ και χρόνια κλειστό από την έλλειψη μαθητών…….
Τέλος, σκέφτηκα να κάνω να κάνω μια πιο «πιασάρικη» ομιλία και να συνδεθούμε μέσω skype με μερικούς συναδέλφους και πρώην μαθητές μου, που η Ελλάδα δεν μπόρεσε να τους κρατήσει και μεγαλουργούν σε διάφορες θέσεις στο εξωτερικό (ναι, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι!) και να σας πουν για τον τρόπο που εργάστηκαν και τις συνθήκες που συνάντησαν ώστε να γίνουν σήμερα αυτοί που είναι … σκέφτηκα όμως ότι κάτι τέτοιο θα ήταν σαν να σας έδειχνα την έξοδο…αν και η Ελλάδα αρκετές φορές μέχρι σήμερα έδειξε έμπρακτα ότι «τρώει τα παιδιά της».
Πώς να ‘μιλήσεις’ και τι να πεις σε κάποιους που είναι έτοιμοι για τη μεγάλη απογείωση, που περιμένουν να φύγουν από δω παίρνοντας μαζί τους το πολυπόθητο απολυτήριο και ίσως το εισιτήριο για το πανεπιστήμιο;! Ξέρω ότι για τα «τιμώμενα πρόσωπα», δηλαδή όλους εσάς που τώρα αποφοιτάτε, είμαι ένας «μεγάλος», «βολεμένος», που «δεν ξέρει τι αντιμετωπίζετε», που «μιλάει πολύ περισσότερο απ’ ότι αναλογεί στις πράξεις του»…. ξέρω ότι απλά περιμένετε να τελειώσω να πάτε για κανένα καφέ και να πείτε τα δικά σας….
Γι’ αυτό, αποφάσισα να απευθυνθώ κυρίως στην κόρη μου που βρίσκεται κάπου ανάμεσά σας…… θα το κάνω αυτό γιατί φαντάζομαι ότι θα είναι η μοναδική φορά που τα τελευταία πέντε χρόνια θα με ακούσει χωρίς να με διακόψει! Ωστόσο, είμαι σίγουρος ότι πολλοί από τους παραβρισκόμενους γονείς θα ήθελαν να εκφράσουν ανάλογες σκέψεις στα βλαστάρια τους….
Αρχικά, είμαι ευτυχισμένος που σ’ έχω κόρη! Είσαι για μένα το «personal best», η δεύτερη ευκαιρία μου (ξέρω ότι είναι πολύ εγωιστικό, αλλά έτσι σε βλέπω!) να συνεχίσεις, να διορθώσεις ή να επανορθώσεις αυτά που έκανα κι αυτά που δεν έκανα! Ότι έκανα κι ότι θα κάνω, θα είναι με άδολη αγάπη για σένα, άσχετα αν δεν συμφωνούμε πάντα…..
Ωστόσο, στα 18 χρόνια που έκλεισες προχθές (αποκτώντας το δικαίωμα να ψηφίζεις, να έχεις τραπεζικό λογαριασμό και διαβατήριο, να έχεις προσωπικά δεδομένα, να μην έχεις κηδεμόνα, να οδηγείς, να μένεις στο δικό σου σπίτι, να έχεις ΑΦΜ κά), πέρασες τα 13 από αυτά σε κάποιο σχολείο….συνεπώς αυτό που είσαι σήμερα είναι αποτέλεσμα κυρίως του έργου που έχουμε κάνει επάνω σου εγώ και η μαμά και όλοι οι δάσκαλοί σου!
Αφού λοιπόν σ’ αυτά τα χρόνια έμαθες τόσα χρήσιμα πράγματα όπως για παράδειγμα πόσες καρδιές έχει το χταπόδι και πώς αναπαράγεται η αμοιβάδα, αφού προσέγγισες κριτικά την ιστορία και μελέτησες βαθυστόχαστα τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα (όλα αυτά πάντα υπό την καθοδήγηση του Υπουργείου, τη συναίνεση του σχολείου και τη δική μου ουδετερότητα), θα πρέπει ΣΗΜΕΡΑ να είσαι σε θέση να απαντήσεις στο ερώτημα:
«Τι πρέπει να κάνω για να επιβιώσω;», σε μια μικρή παράγραφο, στα ελληνικά, στα αρχαία ελληνικά, στα αγγλικά, στα λατινικά ή στα γερμανικά που ήδη διδάχθηκες, χρησιμοποιώντας γνώσεις από όποιο μάθημα θέλεις, ή ακόμη καλύτερα αξιοποιώντας τις δεξιότητες που εμείς και οι δάσκαλοί σου, σου αναπτύξαμε! Θέλω επίσης να κλείσεις τα μάτια σου και να σκεφτείς πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου στο επόμενα 18 χρόνια και να σκεφτείς ΤΙ πρέπει να κάνεις για να κατακτήσεις αυτό το στόχο….!
Τώρα όμως σκέψου τι πρέπει επίσης να κάνεις ώστε να μην γίνεις μέρος από τις αμείλικτες στατιστικές που λένε για σένα ότι στα 35 σου είναι πολύ πιθανόν να είσαι κατά:
20% εθισμένη σε κάτι
95% οικονομικά στο όριο της φτώχιας, όχι γιατί δε θα δουλεύεις, αλλά γιατί θα πρέπει να αποπληρώνεις «τα χρέη της πατρίδας»,
5% πλούσια γιατί θα είσαι αδίστακτη με τους ανθρώπους και τους θεσμούς
100% απογοητευμένη ερωτικά γιατί σύντομα θα ανακαλύψεις ότι και ο έρωτας αποτελεί μια μορφή δοσοληψίας,
40%-60% διαζευγμένη, με ή χωρίς παιδί, γιατί δεν σου μάθαμε ότι πρέπει να δίνεις χωρίς να ζητάς,
…ρατσίστρια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με κάποιο πτυχίο αλλά κοινωνικά αμόρφωτη, αδιάφορη για τους γύρω σου και για το περιβάλλον, χωρίς κριτήρια και δική σου γνώμη.
Αν γίνεις μέρος της παραπάνω στατιστικής δεν είναι προσωπική σου αποτυχία, ούτε θα φταις εσύ… μαζί με σένα θα έχουμε αποτύχει εμείς σαν γονείς σου και οι δάσκαλοί σου που δεν σε θωρακίσαμε για τον πραγματικό κόσμο! Η εποχή δεν βοηθά να ακολουθήσεις ή να σηκώσεις σημαίες! Οι δικές μου, μία-μία στην πορεία των χρόνων έχασαν την λάμψη τους… Ο σεβάσμιος σήμερα κύριος «Είμαι 18άρης, σας γαμώ τα λύκεια» είπε πριν λίγες μέρες ότι «πρέπει να μεταφέρουμε τους αναξιοπαθούντες του περιθωριακού κέντρου της Αθήνας, στα διάφορα ερημόνησα», και η κυρία που με είχε πείσει ότι μπορώ να σταματήσω ένα άρμα με τα χέρια μου όταν ήμουν 13 χρονών στο «εδώ πολυτεχνείο», μας έθεσε το δίλλημα από τις Βρυξέλες «ή μνημόνιο ή χρεοκοπία».
Εσύ μεγάλωσες στις εικόνες του πλαστικού lifestyle, στη λογική ότι το ειδικό βάρος του ανθρώπου είναι ανάλογο του αυτοκινήτου που οδηγεί, άκουσες από τα χείλη επίσημων στελεχών ότι «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό!» και σχεδόν νιώθεις την ίδια ενοχή που μου φορτώνεται ότι «μαζί τα φάγαμε»! Μεγάλωσες με εικόνες της τηλεόρασης που έδωσε άπειρο χρόνο στο βλακώδες, σε αξύριστους εύσωμους που τραυλίζουν ελληνικά, συνοδεύονται από σωματοφύλακες και είναι πρόεδροι ομάδων, μεγάλωσες σ’ ένα σύστημα που ανήγαγε την κλοπή σε αρετή, αρκεί να μη σε τσακώσουν! Ζεις το σήμερα βλέποντας τους Αιγύπτιους να βγαίνουν στις πλατείες ζητώντας με το αίμα τους τη δημοκρατία, και τους Έλληνες να «βαφτίζονται» «αγανακτισμένοι» και να προσπαθούν να σφραγίσουν τη Βουλή. Ζεις μια καθημερινότητα όπου τα πάντα φαίνεται ότι έχουν μια τιμή, ακόμα κι η πατρίδα και η ιστορία μας.
Δεν ξέρω πόσο αισιόδοξος μπορώ να είμαι για αυτό τον κόσμο που καλείσαι να ζήσεις και να αντιμετωπίσεις! Μετά από την πρώτη κρυάδα που θα πάρεις «σε πραγματικές συνθήκες», το παραπάνω ερώτημα που σου έθεσα και θα πρέπει να απαντήσεις, θα γίνει πιο σύνθετο για σένα, και για τον καθένα σ’ αυτή την αίθουσα:
“Τι πρέπει να κάνω για να ζήσω με νόημα και να επιβιώσω με αξιοπρέπεια;”
Αν καταφέρεις να δώσεις νόημα στη ζωή σου και να τη ζήσεις με αξιοπρέπεια θα είναι η απόλυτη επιτυχία, άσχετα με το τι θα κάνεις. Σήμερα κάποιοι μιλάνε για re-start! Εγώ πιστεύω βαθιά ότι χρειαζόμαστε ένα format! Εσύ είσαι μία από αυτούς που θα ήθελα να πιέσουν το κουμπί!
Περιμένω από σένα να αντισταθείς και να έρθεις σε ρίξη με ότι σε πιέζει, σε μειώνει και σε απαξιώνει! Εγώ και η μαμά θα είμαστε δίπλα σου με μια μεγάλη αγκαλιά για να μαζεύεις δυνάμεις ……… το ίδιο θα είναι και οι δάσκαλοί σου, που τόσο συχνά τον τελευταίο καιρό μου έλεγες ότι σου στάθηκαν και σε ενέπνευσαν!
Τρία προβλήματα, έξι λύσεις....
1ο πρόβλημα:
Όταν η NASA άρχισε να στέλνει αστροναύτες στο διάστημα, ανεκάλυψαν πως οι στυλογράφοι δεν δουλεύανε με βαρύτητα μηδέν, αφού η μελάνη δεν κατέβαινε για να γράψει.
Λύση A):
Μετά 6 χρόνια και $12,000,000.00 έφτιαξαν ένα στυλογράφο που δούλευε: κάτω από μηδέν βαρύτητα, ανάποδα, μέσα στο νερό , σε οποιαδήποτε επιφάνεια και με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός μέχρι τους 300 βαθμούς Κελσίου.
Λύση B):
Και οι Ρώσοι; Τι έκαναν; ...χρησιμοποίησαν μολύβια!
2ο πρόβλημα:
Μιά πολύ μεγάλη εταιρεία καλλυντικών στην Ιαπωνία δέχθηκε παράπονα από κάποιον πελάτη που αγόρασε ένα κουτί με σαποὐνι που είτανε όμως άδειο... Αμέσως το πρόβλημα εντοπίστηκε στο αυτόματο σύστημα μεταφοράς των κουτιών από το πακετάρισμα στο τμήμα αποστολής. Για κάποιο λόγο, ένα άδειο κουτί μπορούσε να περάσει με το υπάρχον σύστημα. Οι υψηλά ιστάμενοι εζήτησαν απο τους μηχανικούς της εταιρείας την άμεση και πιό αποτελεσματική λύση.
Λύση A):
Αμέσως πέσανε με τα μούτρα στη δουλειά και φτιάξανε μιά ανιχνευτική μηχανή ακτίνων Χ με οθόνες υψηλής διαύγειας που τις προσέχανε δύο άτομα και βλέπανε μη τύχει και περάσει κανένα κουτί άδειο.
Λύση B):
Όταν το ίδιο πρόβλημα παρουσιάστηκε σε μιά μικρή εταιρεία, η διεύθυνση δεν μπλέχτηκε με ακτίνες Χ, ρομπότ, ηλεκτρονικά κτλ.
Αγόρασε έναν ισχυρό ανεμιστήρα και τον τοποθέτησε έτσι ώστε τα κουτιά να περνούν από μπροστά του. Όσα από αυτά ήτανε άδεια έβγαιναν από την γραμμή παραγωγής....πετώντας!
3ο πρόβλημα:
Ένας ιδιοκτήτης αλυσσίδας ξενοδοχείων πολυτελείας ταξίδεψε στις Ινδίες, σε μιά πόλη που την είχε επισκεφθεί δύο χρόνια πριν και, επίσης, κατέλυσε στο ιδιο ξενοδοχείο, που είτανε κατώτερης κατηγορίας από τα δικά του. Η υπάλληλος υποδοχής τον καλωσόρισε χαμογελαστή, λέγοντας: '' Καλωσήρθατε και πάλι, κύριε! Τιμή κι'ευχαρίστησή μας να σας ξαναδούμε στο ξενοδοχείο μας!''
Τρομερά εντυπωσιασμένος από την υποδοχή αλλά και το ότι η υπάλληλος τον θυμήθηκε μετά δύο χρόνια, σκέφτηκε πως αυτό θα είτανε πολύ καλός τρόπος προβολής για τα ξενοδοχεία του. Μόλις επέστρεψε έβαλε τους υπαλλήλους του να δουλεύουνε για να πραγματοποιήσουν την επιθυμία του.
Λύση A):
Με ένα κόστος $2,500,000.00 κατέβασαν τα καλύτερα προγράμματα αναγνώρισης φυσιογνωμίας, χρονολογίας, ειδικές κάμερες, τμήσεως χρόνου σε μικροδευτερόλεπτα , υπολογισμού ικανότητας υπαλλήλων, κτλ. κτλ..
Λύση B):
Ο μεγαλοξενοδόχος ξαναταξίδεψε στο εν λόγω ξενοδοχείο και πρόσφερε ένα πολύ σεβαστό ποσό στην υπάλληλο για να του πει τι τεχνολογία χρησιμοποιούσαν. Η υπάλληλος αρνήθηκε ευγενικά την δωροδοκία και του είπε:
''Κοιτάξτε, κύριε, έχουμε κάνει μιά συμφωνία με τους ταξιτζήδες
να ερωτούν τους πελάτες που μας φέρνουν αν έχουν ξαναέρθει στο ξενοδοχείο μας και, σε καταφατική περίπτωση, όταν ο ταξιτζής φέρνει εδώ τις βαλίτσες μας κάνει ένα σινιάλο και κερδίζει ένα δολάριο...''
Ηθικό δίδαγμα:
Μην περιπλέκεις τα πράγματα !... Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις...
Μάθε να συγκεντρώνεσαι στις λύσεις...όχι στα προβλήματα!..............
Όταν η NASA άρχισε να στέλνει αστροναύτες στο διάστημα, ανεκάλυψαν πως οι στυλογράφοι δεν δουλεύανε με βαρύτητα μηδέν, αφού η μελάνη δεν κατέβαινε για να γράψει.
Λύση A):
Μετά 6 χρόνια και $12,000,000.00 έφτιαξαν ένα στυλογράφο που δούλευε: κάτω από μηδέν βαρύτητα, ανάποδα, μέσα στο νερό , σε οποιαδήποτε επιφάνεια και με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός μέχρι τους 300 βαθμούς Κελσίου.
Λύση B):
Και οι Ρώσοι; Τι έκαναν; ...χρησιμοποίησαν μολύβια!
2ο πρόβλημα:
Μιά πολύ μεγάλη εταιρεία καλλυντικών στην Ιαπωνία δέχθηκε παράπονα από κάποιον πελάτη που αγόρασε ένα κουτί με σαποὐνι που είτανε όμως άδειο... Αμέσως το πρόβλημα εντοπίστηκε στο αυτόματο σύστημα μεταφοράς των κουτιών από το πακετάρισμα στο τμήμα αποστολής. Για κάποιο λόγο, ένα άδειο κουτί μπορούσε να περάσει με το υπάρχον σύστημα. Οι υψηλά ιστάμενοι εζήτησαν απο τους μηχανικούς της εταιρείας την άμεση και πιό αποτελεσματική λύση.
Λύση A):
Αμέσως πέσανε με τα μούτρα στη δουλειά και φτιάξανε μιά ανιχνευτική μηχανή ακτίνων Χ με οθόνες υψηλής διαύγειας που τις προσέχανε δύο άτομα και βλέπανε μη τύχει και περάσει κανένα κουτί άδειο.
Λύση B):
Όταν το ίδιο πρόβλημα παρουσιάστηκε σε μιά μικρή εταιρεία, η διεύθυνση δεν μπλέχτηκε με ακτίνες Χ, ρομπότ, ηλεκτρονικά κτλ.
Αγόρασε έναν ισχυρό ανεμιστήρα και τον τοποθέτησε έτσι ώστε τα κουτιά να περνούν από μπροστά του. Όσα από αυτά ήτανε άδεια έβγαιναν από την γραμμή παραγωγής....πετώντας!
3ο πρόβλημα:
Ένας ιδιοκτήτης αλυσσίδας ξενοδοχείων πολυτελείας ταξίδεψε στις Ινδίες, σε μιά πόλη που την είχε επισκεφθεί δύο χρόνια πριν και, επίσης, κατέλυσε στο ιδιο ξενοδοχείο, που είτανε κατώτερης κατηγορίας από τα δικά του. Η υπάλληλος υποδοχής τον καλωσόρισε χαμογελαστή, λέγοντας: '' Καλωσήρθατε και πάλι, κύριε! Τιμή κι'ευχαρίστησή μας να σας ξαναδούμε στο ξενοδοχείο μας!''
Τρομερά εντυπωσιασμένος από την υποδοχή αλλά και το ότι η υπάλληλος τον θυμήθηκε μετά δύο χρόνια, σκέφτηκε πως αυτό θα είτανε πολύ καλός τρόπος προβολής για τα ξενοδοχεία του. Μόλις επέστρεψε έβαλε τους υπαλλήλους του να δουλεύουνε για να πραγματοποιήσουν την επιθυμία του.
Λύση A):
Με ένα κόστος $2,500,000.00 κατέβασαν τα καλύτερα προγράμματα αναγνώρισης φυσιογνωμίας, χρονολογίας, ειδικές κάμερες, τμήσεως χρόνου σε μικροδευτερόλεπτα , υπολογισμού ικανότητας υπαλλήλων, κτλ. κτλ..
Λύση B):
Ο μεγαλοξενοδόχος ξαναταξίδεψε στο εν λόγω ξενοδοχείο και πρόσφερε ένα πολύ σεβαστό ποσό στην υπάλληλο για να του πει τι τεχνολογία χρησιμοποιούσαν. Η υπάλληλος αρνήθηκε ευγενικά την δωροδοκία και του είπε:
''Κοιτάξτε, κύριε, έχουμε κάνει μιά συμφωνία με τους ταξιτζήδες
να ερωτούν τους πελάτες που μας φέρνουν αν έχουν ξαναέρθει στο ξενοδοχείο μας και, σε καταφατική περίπτωση, όταν ο ταξιτζής φέρνει εδώ τις βαλίτσες μας κάνει ένα σινιάλο και κερδίζει ένα δολάριο...''
Ηθικό δίδαγμα:
Μην περιπλέκεις τα πράγματα !... Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις...
Μάθε να συγκεντρώνεσαι στις λύσεις...όχι στα προβλήματα!..............
Jokes
TEACHER: Maria, go to the map and find North America .
MARIA: Here it is.
TEACHER: Correct. Now class, who discovered America ?
CLASS: Maria.
____________________________________
TEACHER: John, why are you doing your maths multiplication on the floor?
JOHN: You told me to do it without using tables.
__________________________________________
TEACHER: Glenn, how do you spell 'crocodile?'
GLENN: K-R-O-K-O-D-I-A-L'
TEACHER: No, that's wrong
GLENN: Maybe it is wrong, but you asked me how I spell it.
(I Love this child)
____________________________________________
TEACHER: Donald, what is the chemical formula for water?
DONALD: H I J K L M N O.
TEACHER: What are you talking about?
DONALD: Yesterday you said it's H to O.
__________________________________
TEACHER: Winnie, name one important thing we have today that we didn't have ten years ago.
WINNIE: Me!
__________________________________________
TEACHER: Glen, why do you always get so dirty?
GLEN: Well, I'm a lot closer to the ground than you are.
_______________________________________
TEACHER: Millie, give me a sentence starting with ' I. '
MILLIE: I is..
TEACHER: No, Millie..... Always say, 'I am.'
MILLIE: All right... 'I am the ninth letter of the alphabet.'
________________________________
TEACHER: George Washington not only chopped down his father's cherry tree, but also admitted it. Now, Louie, do you know why his father didn't punish him?
LOUIS: Because George still had the axe in his hand....
______________________________________
TEACHER: Now, Simon , tell me frankly, do you say prayers before eating?
SIMON: No sir, I don't have to, my Mom is a good cook.
______________________________
TEACHER: Clyde , your composition on 'My Dog' is exactly the same as your brother's.. Did you copy his?
CLYDE : No, sir. It's the same dog.
(I want to adopt this kid!!!)
___________________________________
TEACHER: Harold, what do you call a person who keeps on talking when people are no longer interested?
HAROLD: A teacher
__________________________________
PASS IT AROUND AND MAKE SOMEONE LAUGH!
LAUGHTER IS THE SOUL'S MEDICINE
MARIA: Here it is.
TEACHER: Correct. Now class, who discovered America ?
CLASS: Maria.
____________________________________
TEACHER: John, why are you doing your maths multiplication on the floor?
JOHN: You told me to do it without using tables.
__________________________________________
TEACHER: Glenn, how do you spell 'crocodile?'
GLENN: K-R-O-K-O-D-I-A-L'
TEACHER: No, that's wrong
GLENN: Maybe it is wrong, but you asked me how I spell it.
(I Love this child)
____________________________________________
TEACHER: Donald, what is the chemical formula for water?
DONALD: H I J K L M N O.
TEACHER: What are you talking about?
DONALD: Yesterday you said it's H to O.
__________________________________
TEACHER: Winnie, name one important thing we have today that we didn't have ten years ago.
WINNIE: Me!
__________________________________________
TEACHER: Glen, why do you always get so dirty?
GLEN: Well, I'm a lot closer to the ground than you are.
_______________________________________
TEACHER: Millie, give me a sentence starting with ' I. '
MILLIE: I is..
TEACHER: No, Millie..... Always say, 'I am.'
MILLIE: All right... 'I am the ninth letter of the alphabet.'
________________________________
TEACHER: George Washington not only chopped down his father's cherry tree, but also admitted it. Now, Louie, do you know why his father didn't punish him?
LOUIS: Because George still had the axe in his hand....
______________________________________
TEACHER: Now, Simon , tell me frankly, do you say prayers before eating?
SIMON: No sir, I don't have to, my Mom is a good cook.
______________________________
TEACHER: Clyde , your composition on 'My Dog' is exactly the same as your brother's.. Did you copy his?
CLYDE : No, sir. It's the same dog.
(I want to adopt this kid!!!)
___________________________________
TEACHER: Harold, what do you call a person who keeps on talking when people are no longer interested?
HAROLD: A teacher
__________________________________
PASS IT AROUND AND MAKE SOMEONE LAUGH!
LAUGHTER IS THE SOUL'S MEDICINE
More jokes here
English
As part of the negotiations, the British Government conceded that English spelling had some room for improvement and has accepted a 5- year phase-in plan that would become known as "Euro-English".
In the first year, "s" will replace the soft "c".. Sertainly, this will make the sivil servants jump with joy. The hard "c" will be dropped in favour of "k". This should klear up konfusion, and keyboards kan have one less letter.
There will be growing publik enthusiasm in the sekond year when the troublesome "ph" will be replaced with "f".. This will make words like fotograf 20% shorter.
In the 3rd year, publik akseptanse of the new spelling kan be expekted to reach the stage where more komplikated changes are possible.
Governments will enkourage the removal of double letters which have always ben a deterent to akurate speling.
Also, al wil agre that the horibl mes of the silent "e" in the languag is disgrasful and it should go away.
By the 4th yer people wil be reseptiv to steps such as replasing "th" with "z" and "w" with "v".
During ze fifz yer, ze unesesary "o" kan be dropd from vords kontaining "ou" and after ziz fifz yer, ve vil hav a reil sensi bl riten styl.
Zer vil be no mor trubl or difikultis and evrivun vil find it ezi TU understand ech oza. Ze drem of a united urop vil finali kum tru.
Und efter ze fifz yer, ve vil al be speking German like zey vunted in ze forst plas.
If zis mad you smil, pleas pas on to oza pepl.
In the first year, "s" will replace the soft "c".. Sertainly, this will make the sivil servants jump with joy. The hard "c" will be dropped in favour of "k". This should klear up konfusion, and keyboards kan have one less letter.
There will be growing publik enthusiasm in the sekond year when the troublesome "ph" will be replaced with "f".. This will make words like fotograf 20% shorter.
In the 3rd year, publik akseptanse of the new spelling kan be expekted to reach the stage where more komplikated changes are possible.
Governments will enkourage the removal of double letters which have always ben a deterent to akurate speling.
Also, al wil agre that the horibl mes of the silent "e" in the languag is disgrasful and it should go away.
By the 4th yer people wil be reseptiv to steps such as replasing "th" with "z" and "w" with "v".
During ze fifz yer, ze unesesary "o" kan be dropd from vords kontaining "ou" and after ziz fifz yer, ve vil hav a reil sensi bl riten styl.
Zer vil be no mor trubl or difikultis and evrivun vil find it ezi TU understand ech oza. Ze drem of a united urop vil finali kum tru.
Und efter ze fifz yer, ve vil al be speking German like zey vunted in ze forst plas.
If zis mad you smil, pleas pas on to oza pepl.
Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)